تبلیغات
از دل تا قلم - خاموشتراز همیشه
" با قلم دلگویه ها را تصویر میکنم "

خاموشتراز همیشه

نویسنده :بانو
تاریخ:شنبه 26 دی 1388-12:24 ب.ظ

یه روزی گفتم بنا به دلایلی دیگه نمیخوام تو دنیای مجازی بنویسم ..

خب یكی دوتا از ساده ترین دلایلمو هم گفتم اما شرایطی پیشومد كه

شاید بعضی درجریانش باشید و بعضی هم نه و خلاصه این شد كه دوباره

برگشتم .. پشیمون نیستم .. خوشحال نیستم و ناراحت هم نیستم ..

چون روزیكه دوباره برگشتم و نوشتم سلام ، قرمزی خطهای قرمزمو

پررنگتر كرده بودم و محدودیتهارو واسه خودم خیلی بیشتر .. شاید بخاطر

همین حساسیتهای زیاد باشه كه حالا مثل خیلی ازدوستان از بودن و

موندن و دل بستن به این دنیای مجازی ناراحت و پشیمون نیستم .

من اینجارو دارم فقط واسه اینكه دورادور دوستان ازاحوال هم خبردار باشیم

و درضمن گاهی كه دلم میخواد یه چیزی بنویسم این صفحه هم علاوه بر

كاغذام جور واگویه های دلمو بكشه ! همین ! هیچ انتظار بیشتری ازین

صفحه و خصوصا دوستان این دنیای مجازی هم ندارم . واسه همینم هست

كه دیگه همون كامنت دونی تاییدی رو هم میبندم تا یه جورایی راحت تر

خودمو به این رفت و آمد یكطرفه عادت بدم .

گاهی واقعا خوشحالم كه از ریز روزانه ها و ماوقع زندگیم اینجا ننوشتم

گاهی واقعا ازینهمه سانسور راجع به خودم ، زندگیم و آدمای دور و برم

خوشحالم .. آره خوشحالم كه تمام پیش فرضهای ذهنیم راجع به این

دنیای مجازی درست بوده و حالا تجربه ی دوستان دیگه مهر تاییدیه بر این

ادعا .. همیشه معتقدم هرچیزی و هركسی باید درحد خودش بهش پرداخته

شه ، نه بیشتر و نه كمتر ! معاشرت دراین دنیای مجازی هم مثل باقی

مسائل زندگی باید در حد اعتدال ِ خودش باشه كه اگه اینطور باشه نه

بعدا بهت شوك وارد میشه از دروغگویی و خیالی بودن دوستی كه ماهها

و یا حتی سالها شریك لحظه هات و همراه خیالت بوده و نه دلزده میشی

از سردی و نمایشی بودن دوستیهای این سرزمین مجازی .

گرچه واسه خود من هرگز پیش نیومده از دروغی بودن دوستی مجازی

یا دلبسته شدن به اون متعجب و متاثر شم چون خداروشكر تاحالا

همه دوستام درین دنیای مجازی جنس رفاقتشون واقعی بوده و باقی

همسایه ها هم صرفا یه آشنایی در حد همین دنیای مجازی بوده كه بازم

خداروشكر حتی بین همونها هم پیدا نشده كسیكه با تصور من از خودش

در تضاد باشه .. بعبارت بهتر تاحالا هیچكدوم از لینكای صفحه وبم و

دوستای مجازیم ،دروغین و خیالی نبودن لااقل تاحالا غیراین بهم ثابت نشده

من همچنان توی این صفحه خواهم نوشت از همه اونچیزایی كه دلم بخواد

فقط ازحالا ببعد واسه اینكه هم خیال خودم و هم خیال شما دوستان

بكل راحت شه من باب سرزدنای وبلاگی و جاده دوطرفه ی كامنتینگ

كامنت دونی رو می بندم تا این صفحه صرفا تبدیل شه به محلی برای

بلعیدن سرریز حرفای من و بس !

ممنون از همه شماهایی كه چه باكامنت دونی باز چه با كامنت دونی تاییدی

همیشه ی همیشه همراهم بودین و من چقدر شرمنده كلمات پراز محبتتونم

مرضیه عزیز ، دینای گل كه كلی نگران شدم باخوندن كامنتت و ازته دل

برا آرامش قلبی و ذهنیت دعا خواهم كرد و مطمئنم زودترازینها به لیاقت و

ارزش خودت پی خواهی برد عزیزم ، شهرام عزیز كه تاحالا چندبار خواستم

تو كامنت دونیت برات بنویسم كه چقدر از مطالبت لذت میبرم اما هربار

یه مشكلی واسه ثبت نشدن حرفام پیشومده ، كاپیتان گل و مهربون

و خلاصه همه و همه ی شماهایی كه دونه دونه نام بردنتون ممكنه باعث

ازقلم افتادن یه اسم و دلخوریهای بعدی شه !

از كاریكه كردی پشیمون نباش ، آینده رو بهتر انجام بده

 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()